Grecka szkoła podstawowa

2
grecka szkoła podstawowa

Grecka szkoła podstawowa, czyli dimotiko scholio, to drugi etap, po przedszkolu w obowiązkowej edukacji dzieci.
Grecja jako jedno z pierwszych państw europejskich wprowadziła w 1834 r. obowiązek szkolny. Na początku trwał on siedem lat. Obecnie obowiązek nauki wynosi dziesięć lat, w tym w szkole podstawowej, z czego sześć przypada na podstawówkę.

IMG_6658

Do pierwszej klasy przyjmowane są wszystkie dzieci, które w danym roku kalendarzowym kończą 6 lat i posiadają świadectwo ukończenia zerówki.
Zapisy do danej szkoły podstawowej zależą od miejsca zamieszkania ucznia. Nowy uczeń zanim zasiądzie w ławce musi przejść szczegółowe badania: kardiologiczne, okulistyczne i stomatologiczne oraz przedstawić książeczkę zdrowia z kompletem obowiązkowych szczepień.

Na uczniów czekają bezpłatne podręczniki oraz darmowy transport do oraz ze szkoły. Wydatki te pokrywane są z budżetu państwa.

Większość decyzji dotyczących nauki w szkole, podejmowana jest na ministerialnym szczeblu. Dotyczy to zarówno czasu trwania roku szkolnego, przerw, programu nauczania i innych, ale po kolei…

Rok szkolny w szkole podstawowej trwa zwykle 170 dni lub 35 tygodni, od 11 września do 15 czerwca. Organizacja czasu szkolnego w szkołach podstawowych jest określona na poziomie centralnym jest powszechnie stosowany we wszystkich szkołach podstawowych na terenie i uniwersalnego dla wszystkich klas tej klasy. Rok szkolny podzielony jest na trzy kwartały. Pierwszy kwartał: od 11 września do 10 grudnia, drugi kwartał: od 11 grudnia do 10 marca oraz trzeci: od 11 marca do 15 czerwca.
W roku szkolnym przewidziane są dwie przerwy świąteczne, na Boże Narodzenie i Wielkanoc, w sumie cztery tygodnie. Letnie wakacje trwają od 16 czerwca do 10 września.

Szkoły są czynne od poniedziałku do piątku, a tygodniowy wymiar czasu nauki zależy od etapu nauki. W dwóch pierwszych latach nauki jest to 25 godzin tygodniowo (od 8:10 do 12:25) w dwóch kolejnych 30 godzin tygodniowo (do godziny 13:15) zaś w ostatnich klasach podstawówki, z powodu wprowadzenia języka obcego, liczba godzin nauki zwiększa się tygodniowo do 32. W żadnym przypadku, zajęcia obowiązkowe nie mogą kończyć się później, niż o godzinie 14.
Nie oznacza to, rzecz jasna, że o tej godzinie szkoły zamykają swoje podwoje. Dzieci, których rodzice pracują lub z innych względów nie mogą opuścić wcześniej szkoły, mogą uczestniczyć w zajęciach dodatkowych. Zwykle są to zajęcia muzyczne, dodatkowa nauka języka, pomoc w odrabianiu zadań domowych lub po prostu zabawa. Warunkiem uczestniczenia dzieci w takich zajęciach jest zebranie grupy, co najmniej 15 chętnych. Dodatkowe zajęcia kończą się o 16:15.

Zajęcia rozpoczynają się wspólną modlitwą, najczęściej na boisku szkolnym. Następnie uczniowie rozchodzą się do swoich klas, przydzielonych na początku roku szkolnego. Jedynie zajęcia komputerowe, językowe lub gimnastyka odbywają się w innych miejscach, niż wyznaczona klasa.
Według regulacji prawnych w szkole podstawowej klasy mogą liczyć maksymalnie do 25 uczniów. Lekcje wszystkich przedmiotów prowadzi jeden nauczyciel, ale takich przedmiotów jak wychowanie fizyczne, języki obce i muzyka uczą nauczyciele danej specjalizacji.

Poszczególne klasy w szkole podstawowej noszą nazwy kolejnych liter alfabetu (za wyjątkiem ostatniej, szóstej klasy): Α, Β, Γ, Δ, Ε, ΣΤ. Każdy z nich reprezentuje pewien poziom wiedzy, określony centralnie i szczegółowo opisany w programie nauczania.

Programy nauczania są opracowywane przez Instytut Polityki Edukacyjnej i zatwierdzane przez Ministerstwo Edukacji. W szkole podstawowej krajowe programy nauczania obejmują następujące przedmioty: religia, język grecki, matematyka, historia, ekologia, geografia, przyroda, wiedza o społeczeństwie, wychowanie artystyczne (np. muzyka), dwa języki obce oraz gimnastykę.

W szkole podstawowej ocena jest prowadzona przez nauczycieli w sposób ciągły. Przez pierwsze dwa lata nauki stosuje się wyłącznie oceny opisowe. Następnie, w klasach trzeciej i czwartej (Γ i Δ) wprowadza się stopnie w postaci liter, gdzie A, to ocena najwyższa, a D najniższa. W Klasach piątej oraz szóstej (Ε, ΣΤ) wdraża się punktację od 1 do 10, działającą w myśl zasady, im więcej punktów tym lepsza ocena.

Uczeń jest promowany do następnej klasy, z wyjątkiem sytuacji, gdy jego frekwencja jest niedostateczna lub z uwagi na negatywną ocenę jego pracy w klasach 3 i 4 (kiedy oceny D i poniżej dominują w końcowej średniej uzyskanej dla poszczególnych przedmiotów) oraz w klasach 4-5, gdy ogólna średnia utrzymuje się poniżej 4,5 przy maksymalnej 10.

Uczniowie kończący klasę szóstą szkoły podstawowej otrzymują świadectwo ukończenia szkoły podstawowej (Απολυτήριο Δημοτικού), które uprawnia do rozpoczęcia nauki w szkole średniej I stopnia (Gymnasio).

O tym jednak już w następnym poście…

 

http://wysparodos.blogspot.com

 


Statystyki odwiedzin strony (dane Google Analytics)

Unikalni użytkownicy: 0

Wszystkie wyświetlenia strony: 182

Unikalne wyświetlenia strony: 128


2 KOMENTARZE

  1. Oczywiście, że w szkole są dzieci wyznające inne religie np.islam, czy katolicy (m.in. moja córka). Nikt jednak nie widzi problemu we wspólnej, porannej modlitwie. Dzieci mają obowiązek w tym uczestniczyć, bez względu na to, czy będą się modlić czy tylko stać i czekać na pójście do klas.
    Nie spotkałam się w praktyce z tym, by ktokolwiek robił z tego problem, ani rodzice, ani dzieci i nie tylko na poziomie podstawówki, lecz również w gimnazjum, czy liceum.

  2. „Zajęcia rozpoczynają sie wspólną modlitwa”.
    A co sie dzieje gdy w szkole są dzieci rodziców
    wyznających inne religie lub tez ateistów. Jak ten
    problem jest w praktyce rozwiązywany?

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj